Ey dağlar, işte geldik dayandık; bağrınıza kadar vardık. Ey koca ağaç, umurunda mı insanın sefaleti? Mağrur ve ağırbaşlı duruşunla insana aldırmadın; sapı bedeninden, nefesi nefesinden olsa da. Bize derler medeniyet; koca koca binalarımızdan anlaşılır halimiz; büyük, solgun, arsız ve bir o kadar da yalnızız. Yaklaştıkça uzaklaştık birbirimizden; bir araya geldikçe korktuk mütemadiyen. İşte biz buyuz, beton kadar sıcağız, geçici. Bizi doğru bildin: yok edici. Ama herkes ne yaparsa kendine; bu yüzden sabrettin bize. Nefesinden vazgeçen, kalıcı olanı geçiştiren, yakan yıkan bir garip insan; dağlar, ovalar, sular şikayetçi; gökler ise duruşuna hayran! Sen yüce dağ, sen ulu su, kutlu hava; kusura bakma. Özür dileriz, affet, bağışla; kendini yinele, devam et insan olmamaya.
Mirasımız ilk yiyenlere dayanır. Atalarımızdan aldığımız hırs bizi yaşatır. Başkasına sertleşmese çoğalmazdı atalarımız. Başkasına dikkat etmese çoğalmazdı fikirlerimiz. Atamızın gözündeki arzudur soyumuz. Hayatı yok edecek de bu; olması gerektiğinden, yok olması insanın. Dört göz, iki ağız ve bir kulak değişene kadar başkasına çok bakacak, çok konuşacak ve az dinleyeceğiz. Sadece bize benzeyenleri bizden saydıkça öteki olmaya devam edeceğiz.
Devam etmeyecek dertlerimiz ki devamlıdır doğum- ölüm. Yok olur acı, yok olanlar için. Birey yanlış yapar, ailenin ortalaması daha doğrudur. Aile yanlış yapar mahalle daha, mahalle yanlış yapar şehir daha, şehir yanlış yapar toplum, tür, gezegen daha dikkatlidir. Gezegen belki birkaç santim oynar yörüngesinden kendi isteğiyle. Yıldız bile. Ama galaksinin içinde önemi yoktur, evrenin içinde galaksinin de. Neyin içinde olduğunu hücreler ne bilir? Çalmak zenginleştirir mi? Neden arzu etmeme zenginliğinden feragat edilir?
Gelmedim dünyaya, gelmiş gibi yapsam da. Gitmeyeceğim, gideceğim söylense de. Bana “sen” diyorlar, milyarlarca yıl var bende. Nerem ben tarafı, nerem atalarım; bilmiyorum. Beden benim değil o kesin, kelimeler de verildi anlamlarıyla. Yokum galiba. Kim var o halde? Ben var değilken ne var? Başkaları bir süre için daha var. Başka varlıklar bile biraz daha uzun bir süre için sadece. Hayat devam eder daha da uzun bir süre. Sonra bitmek bile biter.